Elly Persons

"De kracht van wat schrijven doet is iedere keer weer verrassend; het zou me niet meer moeten verrassen maar dat doet het wel"


Ga je met mij mee op reis?

Naar Malaga aan de Costa del Sol in Spanje. Want daar begint mijn verhaal in mijn roman ‘Ik herinner me jou’. Het is een verhaal gebaseerd op ware gebeurtenissen. Het gaat over liefhebben en jezelf opnieuw uitvinden.

Sinds mijn boek uit is, raak ik vaak in gesprek met lezers. Ze vragen mij of ik het moeilijk vond om me zo kwetsbaar op te stellen. Ik weet meteen waar ze op doelen. In het boek laat ik ook een andere kant van mezelf zien, een die niet altijd even aardig is of lief, een die egoïstisch kan zijn in de liefde, die aandacht opeist. Die boos wordt als het niet gaat volgens plan of ongeduldig is.

Om antwoord te geven op de vraag of ik het moeilijk vond? Nee dat vond ik niet. Ik heb er bewust voor gekozen om mijn emoties en verlangens te laten zien, ook de minder fraaie. Ongeacht wat een ander daarvan zou vinden. Door me op deze manier kwetsbaar op te stellen, is voor mij de weg geopend naar ware zelfliefde en zelfacceptatie. Want ik ben geen gepolijst mens. Ik ben er een met ruwe randjes. En die mogen er zijn.

Dat betekent niet dat ik uitdraag dat ik nu eenmaal zo ben. Integendeel. Het betekent juist dat ik kritisch naar mezelf durf te kijken omdat ik wil leren en groeien. En anderen mogen mij ook feedback geven. Maar wel altijd vanuit liefde en mededogen. Van daaruit kan ik proberen het anders te doen waar ik het anders zou moeten doen, zonder mezelf te be- of veroordelen of te verloochenen. Uiteindelijk is de weg naar geluk dicht bij jezelf blijven en jezelf openstellen om liefde te ontvangen en te geven.

Voor mij was dit de grootste les van de afgelopen jaren. Hoe is dat voor jou? Durf jij je kwetsbaar op te stellen?

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief!

    Naam:

    Email:

    Met een grote brul springt hij als eerste van de berg af, nog geen minuut later volg ik. Het is fantastisch. We zweven door de lucht, steeds hoger. Het uitzicht op de glooiende, groene bergruggen onder me is magisch. In de lucht is het stil en vredig, alles beneden lijkt ontzettend klein. Ik kijk omhoog en zie Mark een stukje verder met zijn instructeur nog wat hoger klimmen. Hij zwaait naar me. Ik kijk weer voor me en dan ineens verdwijnt mijn magische gevoel om plaats te maken voor een lichte misselijkheid. Ik focus op een punt in de verte en bid dat het verdwijnt. Maar tevergeefs. Paniekerig kijk ik over mijn schouder naar mijn instructeur en zeg dat ik me niet lekker voel. Ik heb het nog niet gezegd of ik voel een golf braaksel omhoogkomen.

    Lees meer


    Ik kijk op mijn mobiel op de bijrijdersstoel naast me. Het is half drie. Ik houd mezelf voor dat hij het heus wel zal begrijpen dat ik een half uur geleden een beetje bozig afscheid van hem nam, maar een stem in mijn hoofd zegt tegen me dat ik me gedroeg als een klein kind dat haar zin niet kreeg. Ik neem me voor hem een bericht te sturen zodra ik op mijn bestemming ben. Het appartement dat ik heb gehuurd, ligt in Pedro de Alcantara, vlakbij Puerto Banus, een mondaine badplaats met veel dure winkels en een grote jachthaven waar veel luxe schepen liggen. Ik ben er een keer met Mark geweest, leuk om een keer te zien maar niet bijzonder. De wereld van de rich and famous doet mij weinig.

    Lees meer

    Met een grote brul springt hij als eerste van de berg af, nog geen minuut later volg ik. Het is fantastisch. We zweven door de lucht, steeds hoger. Het uitzicht op de glooiende, groene bergruggen onder me is magisch. In de lucht is het stil en vredig, alles beneden lijkt ontzettend klein. Ik kijk omhoog en zie Mark een stukje verder met zijn instructeur nog wat hoger klimmen. Hij zwaait naar me. Ik kijk weer voor me en dan ineens verdwijnt mijn magische gevoel om plaats te maken voor een lichte misselijkheid. Ik focus op een punt in de verte en bid dat het verdwijnt. Maar tevergeefs. Paniekerig kijk ik over mijn schouder naar mijn instructeur en zeg dat ik me niet lekker voel. Ik heb het nog niet gezegd of ik voel een golf braaksel omhoogkomen.

    Lees meer
    Ik kijk op mijn mobiel op de bijrijdersstoel naast me. Het is half drie. Ik houd mezelf voor dat hij het heus wel zal begrijpen dat ik een half uur geleden een beetje bozig afscheid van hem nam, maar een stem in mijn hoofd zegt tegen me dat ik me gedroeg als een klein kind dat haar zin niet kreeg. Ik neem me voor hem een bericht te sturen zodra ik op mijn bestemming ben. Het appartement dat ik heb gehuurd, ligt in Pedro de Alcantara, vlakbij Puerto Banus, een mondaine badplaats met veel dure winkels en een grote jachthaven waar veel luxe schepen liggen. Ik ben er een keer met Mark geweest, leuk om een keer te zien maar niet bijzonder. De wereld van de rich and famous doet mij weinig.

    Lees meer